يا رسول الله! ..

نمى دانيم اشك شوق بريزيم، از اين ديدار،

يا سرشك غم بباريم، از اين غربت؟

حرم رسول الله ( ص ) و بقيع. چه شیعان  و چه اهل تسنن گروه گروه می آیند برای زیارت، مجلس دعا و زيارت نامه هم داير است. جمعيت زیاد می شود، مأمور سعی مي کنند با سخنرانی از تجمعات را بسوی خودشان جلب کنند.  ولی شيعان و اهل تسنن برای با معرفتبدون اعتنا سعی دراند تا بغض خود را بشیوه خودشان بترکاند. مأموران سعودي  چه با «انيفورم» و چه با «لباس شخصی» با نگاهِای تمسخره آميز و کنترل، این تجمعات  را زیر نظر دارند. زائري مي پرسد:از ماموری سوال کردم، قبر «زوجات رسول الله» کدام است؟ مأمور شخصي پوش مي گويد: «ان شاء الله» از ديگري پرسيدم: «اينجا قبر ام البنين است؟ گفت: «الله أعلم، و من ام البنين؟» لازم نيست كسى مرثيه بخواند; بقيع، خودش مرثيه مجسّم است. حرفى هم كه نزنى، كلمى و سلمى هم كه نگويى (يا از فرط اندوه و بغض گلوگير، نتوانى بگويى) چشمها و قطرات جارى اشك، هم روضه خوان مجلس است و هم گريه كنِ محفل.